OGŁOSZENIE

Muzeum Ziemi Złotowskiej ogłasza konkurs plastyczny:
„Z gwiazdą po kolędzie”
Prace należy składać w siedzibie muzeum w terminie do 1 grudnia 2017 r.
Regulamin dostępny jest na stronie muzeum-zlotow.pl w zakładce: edukacja → konkurs

O patronie

Jan Paweł II, właściwie Karol Józef Wojtyła (ur. 18 maja 1920 w Wadowicach, zm. 2 kwietnia 2005 w Watykanie)
 


Jego ojciec, były wojskowy, był urzędnikiem Rejonowej Komendy Uzupełnień, matka zaś zajmowała się dziećmi (Karol miał bowiem starszego o 14 lat brata Edmunda). Kiedy umarła 13 kwietnia 1929 roku na serce, obaj chłopcy i ich ojciec bardzo to przeżyli. Cztery lata później na rodzinę spadła kolejna tragedia - Edmund, który był doktorem medycyny, zaraził się w szpitalu w Bielsku szkarlatyną i również zmarł. Ojciec, próbując wynagrodzić małemu Karolowi podwójną stratę, zabierał go często w góry, do których miłością zaraził syna. Wędrowali więc wspólnie po Beskidzie Małym i Tatrach.
W roku 1938 Karol Wojtyła skończył Państwowe Gimnazjum im. Marcina Wadowity, po czym bez egzaminów wstępnych, do czego upoważniało go celujące świadectwo maturalne, rozpoczął studia polonistyczne na wydziale Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie przeniósł się wraz z ojcem. Tam też kontynuował swoją rozpoczętą jeszcze w szkole przygodę z teatrem i literaturą.Na pierwszym roku studiów wstąpił więc Wojtyła do działającej na Uniwersytecie grupy literackiej, gdzie zadebiutował 15 października 1938 roku na wieczorze literackim. Zapisał się także na zajęcia teatralne i do "Studia 39", które wystawiło na obchodach Dni Krakowa w czerwcu 1939 cieszącą się ogromną popularnością wśród publiczności baśń komediową "Kawaler Księżycowy" Niżyńskiego na motywach krakowskiej legendy o czarnoksiężniku Twardowskim

1 września 1939 roku wybuchła II wojna światowa. W listopadzie '39 Gestapo aresztowało polskich profesorów, Karol Wojtyła musiał więc przerwać studia.Przez 4 lata, od października 1940 do sierpnia 1944 roku pracował jako robotnik w kamieniołomach na Zakrzówku i w Fabryce Sody "Solvay", unikając w ten sposób wywózki na roboty do Niemiec. Nie zaprzestał również działalności literackiej i teatralnej. Potajemnie, w prywatnych domach, razem ze swoim przyjacielem Juliuszem Kydryńskim, organizowali koncerty, deklamacje i naukę języków obcych. Zaczęli również wystawiać tajne spektakle - wkrótce też powstał Teatr Rapsodyczny pod dyrekcją Mieczysława Kotlarczyka.

W październiku 1942 roku wstąpił do tajnego Seminarium Archidiecezji Krakowskiej i na również tajny Wydział Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Z powodu prześladowań, jakimi Niemcy nękali polskich księży, przez pierwsze dwa lata studiów zmuszony był ukrywać swoje powołanie, szczególnie po "czarnej niedzieli" 6 sierpnia 1944 roku, kiedy Gestapo aresztowało prawie siedem tysięcy duchownych. Mieszkał na Tynieckiej 10 i pracował jak poprzednio. Po zakończeniu wojny seminarium wyszło z ukrycia. Karol Wojtyła do roku 1946, jako asystent, prowadził seminaria z historii dogmatu. 1 listopada 1946 został wyświęcony przez Księcia Metropolitę kardynała Sapiehę na księdza. Swoją pierwszą mszę - tzw. mszę prymicyjną - odprawiał w Krypcie św. Leonarda w krakowskiej Katedrze na Wawelu. Jeszcze w tam samym miesiącu wyjechał na dalsze studia do Rzymu Studiował na Papieskim Uniwersytecie Angelicum i mieszkał w Kolegium Belgijskim. Po roku nauki, w czasie wakacji zajął się pracą duszpasterską wśród polskich robotników we Francji, Holandii i Belgii. Na drugim roku studiów zaczął pisać Wojtyła pracę doktorską pt. "Zagadnienia wiary u świętego Jana od Krzyża", obronił ją 19.06.1948 r., nie udało mu się jednak formalnie uzyskać tytułu doktora Świętej Teologii. Warunkiem było bowiem opublikowanie pracy drukiem, na co polskiego księdza nie był stać.

W roku 1948 Karol Wojtyła wrócił do Polski i został wikarym w niewielkiej parafii Niegowić. Uczył tam dzieci religii, odprawiał poranne msze i pomagał proboszczowi Kazimierzowi Buzale. Wieczorami zaś oddawał się pracy literackiej, której nigdy nie porzucił. W marcu 1949 roku Wojtyła został przeniesiony do Krakowa do parafii św. Floriana. Tam założył chór gregoriański, z którym wkrótce przygotował i odśpiewał mszę "De Angelis" ("O Aniołach"). Swoich chórzystów zaraził pasją i miłością do gór - razem przewędrowali Gorce, Bieszczady i Beskid. Organizowali także spływy kajakowe na Mazurach.

W Krakowie otrzymał też w końcu tytuł doktora teologii i uzyskawszy urlop na pracę naukową 1951-1953 rozpoczął pisanie pracy habilitacyjnej, która, mimo że w 1953 roku przyjęła ją Rada krakowskiego Wydziału Teologicznego, została odrzucona przez Ministerstwo Oświaty i tytułu docenta Karol Wojtyła nie uzyskał (uzyskał go dopiero w 1957 r.). W roku 1956 objął za to katedrę etyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. 28 września 1958 roku w Katedrze na Wawelu został konsekrowany na biskupa. Wtedy też powstały jego najgłośniejsze prace, które przyniosły mu sławę wśród teologów - "Miłość i odpowiedzialność" (1960) oraz "Osoba i czyn" (1969). W 1962 i 1963 r. uczestniczył w pracach I i II sesji Soboru Watykańskiego II. W styczniu 1964 został przez papieża Pawła VI nominowany arcybiskupem metropolitą krakowskim, a w listopadzie wziął udział w trzeciej sesji Soboru Watykańskiego. Wtedy też uczestniczył w prywatnej audiencji u ówczesnego papieża, z którym stosunki zacieśniał przez następne lata.

29 września 1978 roku, po trzydziestu trzech dniach sprawowania swojej funkcji, zmarł następca Pawła VI, Jan Paweł I. 13 października na konklawe mające wyłonić kolejnego papieża zebrało się w Watykanie 111 kardynałów. Po trzydniowych obradach, 16 października 1978 roku Karol Wojtyła został obrany pierwszym od 400 lat papieżem nie-Włochem. Wtedy to zapowiedziany przez kardynała Pericle Feliciego słowami "Habemus Papam" Jan Paweł II, takie bowiem imię przybrał, po raz pierwszy pojawił się w oknie Bazyliki św. Piotra i po raz pierwszy wygłosił błogosławieństwo "Urbi et Orbi".

13 maja 1981 roku ciężko ranny w zamachu na Placu Świętego Piotra. Zmarł 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21:37.

 

1 maja 2011 nastąpiła beatyfikacja papieża Jana Pawła II, której dokonał osobiści w Watykanie na placu św. Piotra papież Benedykt XVI.  27 kwietnia 2014 w Niedzielę Miłosierdzia Bożego papież Franciszek przy koncelebrze emerytowanego papieża Benedykta XVI odprawił na placu Św. Piotra mszę świętą kanonizacyjną papieży: Jana XXIII i Jana Pawła II.

 

Ważniejszymi przesłaniami pontyfikatu Jana Pawła II są: respektowanie praw człowieka i prawa do pracy, walka o pokój, sprzeciw wobec totalitaryzmów, nowa ewangelizacja i odnowienie na skalę światową, duszpasterstwa młodzieży.

Czas Zawodowców BIS

 

Fundacja Edukacyjna „Perspektywy” potwierdza, że Publiczne Technikum nr 2 im. Jana Pawła II w Zespole Szkół Ekonomicznych w Złotowie jest wśród 100 najlepszych techników w Polsce sklasyfikowanych w Rankingu Szkół Ponadgimnazjalnych PERSPEKTYWY 2014 i przysługuje mu tytuł "Złotej Szkoły 2014”.

 

 

 

 

Free business joomla templates

Informacje o plikach cookie Ta strona używa plików Cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i możliwości zmiany ustawień Cookies w przeglądarce. Informacje o cookie.

Akceptuje cookie na stronie.

EU Cookie Directive Module Information